നിശയുടെ സൗരഭം

നിശയുടെ സൗരഭം

കല്പവൃക്ഷ തരുക്കളോരുക്കിയ  

സ്വച്ഛമാം ആനന്ദവും കുളിരും 

കാറ്റിലാറാടുന്ന ഞാറ്റുവേല തൻ 

നേർത്തൊരീണവും ഉന്മാദ  നൃത്തവും 

ഓടിയെത്തിയ    കുഞ്ഞിളം തെന്നലിൽ  

ആർത്തുല്ലസിക്കുന്നു  തേന്മാവിൻ ചില്ലകൾ 

ചക്രവാളത്തിന്റെ  സീമന്ത രേഖയിൽ 

സൂര്യനണിയിച്ച  സിന്ദൂര  ശോണിഭ 

കൂടണഞ്ഞീടുവാൻ വെമ്പുന്ന പക്ഷികൾ 

മേലെ വാനിലായി ചിത്രം ചമയ്ക്കുന്നു  

പൊങ്ങിപ്പറക്കുന്ന അപ്പൂപ്പൻ താടി പോൽ 

വാനിലങ്ങിങ്ങായ്   വെൺമേഘ കൂട്ടങ്ങൾ  

പിന്നിൽ മെല്ലെയായി  സൂര്യൻ മറയവേ  

കൂട്ടിനെത്തീടുന്നു ആവണി ചന്ദ്രിക

ചേലെഴുന്നോരു  പാൽനിലാവൊളി  

അന്തിവാനിൽ തെളിഞ്ഞു പരക്കുന്നു 

കൺചിമ്മിയെത്തുന്ന  നക്ഷത്ര കുഞ്ഞുങ്ങൾ  

ദൂരെയായി വാനിൽ പിച്ചവെച്ചീടുന്നു  

ഉന്മത്തനായി നൃത്തമാടുന്നു മാരുതൻ

പീലി വീശുന്നു പൂക്കളും ലാസ്യമായി  

കണ്ണുപൊത്തി കളിക്കുന്ന തെങ്ങോലയും 

ചിന്നി മിന്നി തിളങ്ങും പൊൻ  താരവും 

കുഞ്ഞിളം കാറ്റിൽ വിരുന്നു വരുന്നൊരു 

പൂത്ത പാല തൻ ഉന്മാദ  ഗന്ധവും 

കൂട്ടിനായോരു രാപ്പക്ഷി കേഴുമ്പോൾ    ,

ചാരെയെങ്ങോ മറുപാട്ട് കേൾക്കുന്നു 

ദൂരെ ദൂരെയായി പായുന്നു തീവണ്ടി 

ചൂളം വിളിച്ചും ,ചുമച്ചും കിതപ്പുമായി  

അപ്പുറത്തെ തൊടിയിൽനിന്നെന്ന പോൽ 

ഉച്ചത്തിലുള്ളൊരു കൂമൻ കുറുകലും 

എത്ര മനോഹരം  രാവിൻറെ ചാരുത  

എന്തു സുരഭിലം രാവിൻ പരിമളം  

നിർമ്മലമായൊരു രാവിൻറെ ഭംഗിയിൽ   

നിദ്രമറന്നു ലയിച്ചു ഞാൻ നിന്നുപോയി 

ചുറ്റിനും പെയ്യുന്ന രാവിന്റെ ഈണത്തിൽ 

നേർത്തൊരീണമായ് രാവിലലിഞ്ഞുപോയി     

സൂരജ്